Álver í Helguvík RIP

Undanfarna daga hefur farið fram lífleg umræða um fyrirhugað álver í Helguvík og er það mikið fagnaðarefni. Álverið í Helguvík er stór framkvæmd sem mun hafa miklar afleiðingar fyrir mannlíf og umhverfi. Það er því mikilvægt að allir leggi sitt af mörkum til að draga fram sem skýrasta mynd af öllum hliðum málsins.

Fram til þessa hefur umræðan á Suðurnesjum verið þannig að sá sem spyr gagnrýninna spurninga um álversframkvæmdirnar hefur sjálfkrafa kallað yfir sig fordæmingu og skammir. Þeir sem spyrja spurninga eru á móti uppbyggingu á Suðurnesjum, þeir standa á móti framförum, vilja að fólk gangi um atvinnulaust og geti ekki greitt af skuldum sínum.

Allir sem einhvern vott hafa af skynsemi vita að slík umræða er ekki boðleg.

Í Víkurfréttum í síðustu viku fjallaði Guðmundur Pétursson  formaður Samtaka atvinnurekenda á Suðurnesjum um málið.

Guðmundur fullyrðir að nóg orka sé fyrir Álver í Helguvík.

Álverið þarf 300 MW af orku í fyrsta áfanga.
Guðmundur telur að álverið geti fengið 100 – 200 MW af orku sem eru ónýtt í kerfinu og af því sem vantar uppá telur Guðmundur að 70-80MW fáist frá stækkun Reykjanesvirkjunar.

Skoðum þetta aðeins.

Hörður Arnarson forstjóri Landsvirkjunar hefur sagt að sú orka sem er ónýtt í kerfinu sé ótrygg orka en hana sé þó hægt að selja til kaupanda sem krefðist ekki sama öryggis við afhendingu og stóriðjan fer fram á. Spurning hvort ekki eigi það sama við um 100 – 200 MW sem Guðmundur talar um.

HS orka hefur ekki ennþá getað gengið frá orkusölusamnigi við Norðurál um þá orku sem til þarf. Tafir eru m.a. vegna þess að erfiðara hefur verið að ná í orkuna en vonir stóðu til um. Í umsögn orkustofnunar um stækkun Reykjanesvirkjunar kemur fram að þrýstingslækkun í jarðhitakerfinu hafi á fyrstu þremur árum nýtingar orðið umtalsvert meiri en gert var ráð fyrir. Þetta telur Orkustofnun benda til þess að  vinnslusvæðið á Reykjanesi sé fjarri því að standa undir fyrirhugaðri tvöföldun Reykjanesvirkjunar í 200 MWe til lengri tíma.

Hugsanlega gætu forsvarsmenn HS Orku sagt eitthvað til um hvort mat Orkustofnunar hefur gengið eftir eða hvort þau 70-80 MW sem Guðmundur telur til reiðu séu sannanlega til staðar.

Í þessum pistli hef ég drepið á nokkur vafaatriði í grein Guðmundur Péturssonar  formanns Samtaka atvinnurekenda á Suðurnesjum. Það er mikilvægt að svara slíkum greinum en ennþá mikilvægara er að huga að þeim siðferðilegu spurningum sem felast í verndun og nýtingu landsins okkar.

Eigum við að nýta jarðvarmann með hámarkságóða í huga yfir ákveðið tímabil eða nýta hann þannig að auðlindirnar nýtist sem lengst – ekki aðeins núlifandi kynslóðum, heldur komandi kynslóðum einnig.

Það er spurning sem við verðum að takast á við.