Löglegt en siðlaust

Það hefur lengi vafist fyrir mér hvað er eðlilegt hlutverk sveitarstjórnarmanna í atvinnusköpun. Fyrir nokkru var ég í sveitarstjórn og upplifði togstreitu og samkeppni milli byggðarlaga um fólk og atvinnu. Stundum var farið í að styrkja einkafyrirtæki af almannafé sem síðan skilaði sér illa. Stundum var reynt að komast yfir þau atvinnutækifæri sem nágrannasveitarfélögin voru að undirbúa – þá skipti öllu máli að hafa talsamband inn í ráðaneytin til að geta (mis)notað sér aðstöðu sína. Þetta andrúmsloft skapað vantraust og þó að einhver byggðalög litu út sem sigurveigarar skamman tíma (rétt fyrir kosningar) þá leiddi tíminn oft í ljós að svo var ekki.

Síðustu daga hefur talsverð  umræðan verið um tilflutning á vinnuafli vegna breytinga í rekstir útgerðafyrirtækisins Vísis í Grindavík. Þar er sami aðilinn,  Páll Jóhann Pálsson kjörinn fulltrúi í sveitarstjórn Grindavíkur einnig eigandi fyrirtækis sem flytur alla starfsemi til síns heimabæjar. Páll Jóhann er líka alþingismaður og gætir þar að eigin sögn hagsmuna útgerðarinnar.

Þar er einn maður í ráðandi stöðu á öllum póstum. Hann flytur fólk í tómar blokkir í sveitarfélagið og bætir þannig hag síns bæjarfélags. Hann bætir hag fyrirtækisi síns á Alþingi þannig að rekstrarstaða þess batnar.

Allir græða.

Nema kanski tugir íbúa á Norðulandi sem ekki hafa lengur val um hvar þeir vilja búa. Íbúa sem þurfa að yfirgefa vini og ættinga og í sumum tilfellum húseignir til að flytja á þann stað sem stjórnmálamaðurinn/fyrirtæjaeigandinn vill að þeir búi.