Fátækt á Íslandi

Fátækt er alvarlegt vandamál. Það er erfitt að búa við fátækt en það getur verið ennþá erfiðara að ná sér upp úr þeirri sjálfsmynd sem fátækt skapar fólki. Allir geta á ákveðnum tíma í lífinu búið við fátækt og þvi er mikilvægt að sýna að fátækt er ekki bundin við persónueinkenni og þeir sem búa við skort mega ekki missa vonina og fara að skilgreina sig eftir fátæktinni, fari að líta á sig sem ómerkilegri en það fólk sem hefur meira. Þess vegna er mikilvægt að stjórnvöld geti komið í veg fyrir að fólk festist í fátæktargildru og því er tekjujöfnunarkerfið svo mikilvægt. Velferðakerfið þarf að styðja þannig við efnalítið fólk að það skipti virkilega máli fyrir það og gefi því tækifæri til að komast út úr fátæktinni.

Samkvæmt nýrri evrópskri skýrslu býr sextán prósent íslenskra barna búa við fátækt. Viðtöl sem tekin voru við börn sem hafa búið við fátækt sýndi að þau voru í meiri hættu á að verða fyrir ýmsikonar öðrum vanda. Fátækt barna er því ekki aðeins vandi í sjálfu sér heldur hefur ýmis afleidd vandamál líka.

Til þess að auðga samfélagið er mikilvægt að alls konar raddir fái að heyras. Fólk sem hefur þurft að velta fyrir sér hverri krónu hefur aðra reynslu en þeir sem yfirleitt eiga nóg fyrir sig. Það er því nauðsynlegt að samfélagið tryggi að fátækir geti, eins og við felst hin, skapað sér rými hvar sem er í samfélaginu.

Sextán prósent íslenskra barna – það er allt of mikið. Það eru fjögur börn í venjulegum bekk í barnaskóla, sextíu í fjögurhundruð barna skóla – þrjár fjölskyldur í tuttugu íbúða blokk. Alveg örugglega fullt af fólki sem við þekkjum.
Barnaheill tóku nýverið viðtöl við börn sem hafa búið við fátækt og skort á efnislegum gæðum. Þar kom í ljós að börn sem alast upp við fátækt eiga frekar á hættu að verða fyrir ofbeldi og vanrækslu vegna félagslegs vanda en önnur börn. Þá upplifa börn, sem búa við óöryggi og ótta sem fylgir fjárhagsáhyggjum foreldra sig minnimáttar.