Samræmd próf eru góð mælitæki

Mér þykir afskaplega vænt um íslenskt skólakerfi. Það er margt gott og þar er líka margt sem má bæta. Ég ber umhyggju fyrir íslenskum nemendum, ég tel að lang lang flestir kennarar vinni mikið og óeigingjarnt starf og ég hef aldrei hitt foreldra sem ekki vilja barninu sínu allt það besta.

En ég er fylgjandi fjölbreyttu námsmati og í því samhengi er ég hrifin af samræmdum prófum. Mér finnst mikilvægt að eitthvað tæki sé til sem ber nemendur saman við jafnaldra sína sem stunda nám í öðrum skólum. Samræmd próf gefa foreldrum, skólum og nemendum sjálfum tækifæri til að sjá hvar þeir standa miðað við jafnaldra sína. Einmitt þá jafnaldra sem þeir eiga eftir að vera með í menntaskóla, háskóla og síðar á vinnumarkaði.

Auðvitað má gagnrýna samræmd próf. Þau er líka hægt að taka of hátíðlega eða líta á þau sem of léttvæg tæki. Það er hægt að gagnrýna spurningarnar, fyrirlögnina og hvernig niðurstöður eru notaðar. En sú gagnrýni yfirskyggir að mínu mati ekki að það námsefnið sem boðið er upp á í samræmdum prófum er margt býsna gott, margt er vel unnið og í samræmi við það sem viðurkenndast er í kennslufræði nútímans. Samræmd próf eru mikilvægur mælikvarði á það sem þau prófa og nauðsynlegt aðhald fyrir skóla.

Samræmd próf eru kanski ekki að prófa skapandi skrif og gagnrýna hugsun í þeim mæli sem við vildum helst en þau er líka aðeins lítið brot af þeim gögnum sem við notum til að meta frammistöðu barna í grunnskólum.