Hvers vegna þurfum við að breyta skólakerfinu? Það er svo ágætt eins og það er, nokkur vandamál sem má auðveldlega bæta úr, ekkert sem þarf að gera veður út af.
Það eru margar ástæður fyrir því að breyta þarf íslensku skólakerfi:
Börn læra ekki nóg í skólum, tíma þeirra er illa varið, mörg eyða mestum hluta skóladagsins í að bíða eða vinna verkefni sem ekki skilja eftir sig merkingarbært nám.
Börnum líður illa í skólum, ekki öllum börnum, en of mörgum. Börn með skilgreindar sérþarfir (öll börn eru í raun með sérþarfir) eiga mjög oft erfitt með að fóta sig í almennu skólakerfi því það er ekki nógu sveigjanlegt.
En alvarlegasta vandamálið er það að í skólanum læra börn að hata sjálfan sig vegna þess að mannréttinda þeirra er ekki gætt. Í skólanum er þess ekki gætt að sum börn brjóti mannrétti annarra barna. Í skólanum er talað niður til barna, hæðst að og gerð hróp að þeim, gert lítið úr hegðun þeirra og sannfæringu, þau eru einangruð og útskúfuð úr félagahópi, baktöluð, beitt ógnunum og líkamlegu ofbeldi, eigur þeirra skemmdar og þeim meinað að segja skoðun sína! Allt þetta er brot á mannréttindum og þetta á sér stað í hópi barna í hverjum einasta skóla landsins – á hverjum einasta degi!
Agaleysi er vandamál í íslenskum skólum, allir sem hafa heimsótt grunnskóla í einhverju öðru landi geta vitnað um það. Hvergi nema á Íslandi leyfast hlaup, óp og köll stöðugt á göngum skólans, hvergi nema á Íslandi leyfist viðvarandi hávaði í kennslustundum. Hvergi nema á Íslandi sitja kennarar þegjandi yfir því að hafa misst valdið í kennslustofunni og hópur barna sem kennarinn ræður ekki við hefur tekið það yfir.
Hér þarf að opna augun.
No comments:
Post a Comment